Ik verhuisde van de Randstad naar Hoorn

En deze drie dingen schatte ik totaal verkeerd in.

Toen ik van Haarlem (en daarvoor Amsterdam) naar Hoorn verhuisde, had ik eerlijk gezegd een vrij duidelijk beeld in mijn hoofd. Iets met rust en ruimte – maar tegelijkertijd ook: minder reuring en minder aanbod.

Inmiddels weet ik dat dat beeld niet helemaal klopte. Sterker nog: op een paar punten zat ik er behoorlijk naast. Dit zijn drie dingen die ik totaal verkeerd had ingeschat.

1. “Hoorn zal wel een beetje saai zijn”

Laat ik maar meteen met de grootste misvatting beginnen. Ik dacht dus echt dat Hoorn een stuk rustiger (lees: saaier) zou zijn dan Haarlem of Amsterdam. Maar dat bleek totaal niet zo te zijn.

Wat me vooral opviel, is hoeveel er te doen is – en hoe compact alles bij elkaar zit. In de binnenstad vind je een verrassend groot aanbod aan restaurants, terrasjes en koffietentjes. Van fijne koffieplekken tot concepten waar je gerust een paar uur blijft hangen.

Zo ontdekte ik Fika Creative, waar koffie en keramiek samenkomen, en Spellenhoorn – een grote spellenwinkel waar je spontaan zin krijgt om weer bordspellen te spelen. Daarnaast zijn er volop leuke boetiekjes, (best wel hippe) koffietenten waar je zo je laptop openklapt en zelfs een coole, bijna idyllische bioscoop: Cinema Oostereiland.

En wat ik misschien nog wel het leukst vind: er zitten hier ook echt concepten tussen die je niet overal ziet. Zoals Toetie & Bo, een kidscafé waar alles is ingericht op kinderen – van het menu tot activiteiten zoals koekjes bakken.

Ook qua sport en ontspanning is er genoeg te doen. Van reformer pilates tot padel en een groot sportcentrum waar van alles samenkomt. Kortom: Hoorn voelt veel levendiger dan ik had verwacht.

2. Ik dacht dat ik de grote stad zou missen (en vooral veel natuur zou krijgen)

Toen ik naar Hoorn verhuisde, ging ik ervan uit dat het óf-óf zou zijn: óf het stadsgevoel, óf de natuur. Maar wat me opviel, is dat die twee hier juist door elkaar lopen.

Ik kwam er al snel achter dat ik eigenlijk best toe was aan wat meer ruimte. We wonen nu ruimer en hebben voor het eerst een tuin – iets wat echt verschil maakt in hoe je leeft.

Mijn hond is hier minstens zo blij mee als ik. We wonen vlak bij het Dwaalpark en in no time sta je bij het water aan het stadsstrand. Er is zelfs een speciaal hondenstrand waar hij lekker los kan rennen en het water in kan.

Wat me daarnaast opviel, is hoe dichtbij de natuur voelt – zelfs als je gewoon thuis bent. Zodra ik mijn raam openzet, hoor ik overal vogels kwetteren. En ook ganzen die in groepen overvliegen en zich luid laten horen. Dat had ik in de stad nooit zo bewust. Het zijn ‘m in die kleine dingen, maar juist die geven zoveel meer rust.

De afwisseling maakt het voor mij uiteindelijk perfect: de ene dag nip ik aan een wijntje op een druk terras in de gezellige binnenstad, de volgende dag wandel ik langs het water of door een stil natuurgebied, zoals De Hulk. Het beste van beide werelden!

3. Ik dacht dat Hoorn ver weg zou voelen

Voordat ik hierheen verhuisde, voelde Hoorn in mijn hoofd echt ver weg. Alsof ik een beetje ‘uit de Randstad’ zou verdwijnen. Verder van mijn vriendinnen, verder van mijn familie – gewoon… verder van alles. Dat idee vond ik best spannend.

Uiteindelijk kozen we juist voor Hoorn omdat mijn vriend uit Andijk komt en we hier na een jarenlange zoektocht een huis konden kopen dat wél betaalbaar was. Maar ergens voelde het ook als een grotere stap dan het in werkelijkheid bleek te zijn. Want in de praktijk valt die afstand echt mee.

Je bent zo in Amsterdam of Haarlem, en andersom net zo goed. Of je nu met de trein gaat of met de auto – het is allemaal prima te doen. Waardoor het veel minder voelt alsof je iets hebt achtergelaten.

Wat me misschien nog wel het meest verraste, is hoe snel Hoorn als thuis ging voelen. Mensen zeggen elkaar gedag op straat, maken een praatje in een winkel – iets waar ik in Amsterdam en Haarlem niet per se aan gewend was. Het geeft een soort vertrouwdheid die je niet overal hebt.